تاریخچه خانه های هوشمند

خانه هوشمند یا اتوماسیون خانه، از اوایل دهه ۲۰۰۰ شروع به افزایش محبوبیت کرد. به همین ترتیب، فناوری های مختلفی ظهور کردند. خانه های هوشمند ناگهان به گزینه مقرون به صرفه‌تری تبدیل شدند و بنابراین یک فناوری مناسب برای مصرف کنندگان محسوب می شوند. در این مقاله از شرکت خانه هوشمند فریتز به بررسی تاریخچه خانه های هوشمند می‌پردازیم.

چه کسی اولین خانه هوشمند را ساخت؟

در سال 1966، مهندس وستینگهاوس، جیم ساترلند، ECHO IV را ایجاد کرد که اولین دستگاه اتوماسیون خانگی واقعی بود، دما و وسایل خانه را کنترل می کرد و امکان ورود و بازیابی بعداً لیست‌های خرید، دستور العمل‌ها و سایر یادداشت‌های خانوادگی را فراهم می‌کرد.

تاریخچه خانه های هوشمند و سیستم های اتوماسیون

اولین خانه‌های هوشمند ایده بودند، نه ساختار واقعی. برای چندین دهه، داستان‌های علمی ایده اتوماسیون خانه را بررسی کرده‌اند. نویسندگان پرکار، مانند ری بردبری، آینده‌ای را که خانه‌ها در آن تعامل داشتند تصور می‌کردند و ظاهراً خودشان اداره می‌کردند.

وی در داستان کوتاه احتیاطی بردبری، “بارانی نرم وجود خواهد داشت” خانه‌ای خودکار را توصیف می‌کند که حتی پس از مرگ انسان نیز به کار خود ادامه می‌دهد. این همه خوب و ترسناک است، تا زمانی که مزایای واقعی اتوماسیون خانگی را در نظر نگیرید، و سپس ایده راحت‌تر از خنک‌کننده است.

گرچه ایده اتوماسیون خانه برای مدتی وجود داشته است، اما خانه های هوشمند واقعی فقط مدت کوتاهی وجود داشته‌اند. این جدول زمانی بر روی سخت‌افزار تمرکز دارد. به معنای اختراعات واقعی منتهی به خانه‌های هوشمندی که امروز می‌شناسیم و می‌توانیم از آینده نزدیک انتظار داشته باشیم.

اگر بخواهیم از ابتدا تاریخچه خانه های هوشمند و سیستم‌های اتوماسیون را مورد بررسی قرار دهیم به سال‌های آغازین قرن بیستم میلادی خواهیم رسید.

شاید استفاده از کلمه “هوشمند” برای دستگاه‌های ساخته شده در این زمان زیاد مناسب نباشد ولی جرقه آغاز زندگی به صورت مدرن در این زمان زده شد.

بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰ که هنوز تمامی کارها به صورت دستی و سنتی انجام می‌پذیرفت، اولین یخچال‌های خانگی به بازار آمدند، تسترها وظیفه گرم کردن نان‌ها را به عهده گرفتند، خشک‌کن‌ها جایگزین بندهای لباس شدند و لباسشویی‌ها جای حوض‌ها و تشت‌های رختشویی را پر کردند.

اما به صورت دقیق‌تر در بین سال های 1966 و 1967 دستگاهی معرفی شد به نام ECHO IV که قادر بود دستورات غذایی یا لیست های خرید را در خود ذخیره کند، به صورت محدود لوازم خانه را خاموش روشن کند و کنترل اندکی روی سیستم تهویه انجام دهد.

در صفحه خانه هوشمند چیست می‌توانید به صورت کامل با این تکنولوژی مدرن بیشتر آشنا شوید.

در سال 1975 پروتکلی معرفی شد تحت عنوان پروتکل X10 که می‌توان از آن به عنوان یکی از اولین پروتکل های سیستم‌های هوشمند نام برد. X10 از فرکانس‌های رادیویی برای انتقال اطلاعات استفاده می‌کرد. تا سال 1978 استاندارد X10 تنها شامل یک رله 16 کانال، ماژول روشنایی و ماژول هایی برای قطع و وصل کردن وسایل خانه بود و پیشرفته‌ترین تکنولوژی آن ماژول تایمر به حساب می‌آمد.

سیستم‌های BMS ابتدایی‌ترین تجهیزات هوشمند سازی بودند که در سیستم‌های تاسیساتی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این تجهیزات که شامل تعدادی رله، سنسور حرکتی و فرمان‌دهنده بودند تنها قادر بودند بر اساس یک سری پارامتر از پیش تعیین شده تغییراتی را در عملکرد سیستم های تاسیساتی ایجاد نمایند. سیستم‌های بی ام اس به صورت دوره‌ای نیاز به باز بینی و بررسی داشتند و بدون وجود اپراتر این تجهیزات استفاده از آنها توجیه کافی نداشت.

KNX آغازی بر سیستم های هوشمند کنونی

در سال 1990 میلادی 15 کمپانی فعال در زمینه تجهیزات الکترونیکی در شهر بروکسل کشور بلژیک اتحادیه‌ای راه‌اندازی کردند و نام آن را EIBA نهادند. ایده‌ی اصلی آنها ادقام سیستم انتقال اطلاعات BUS با تجهیزات برقی کنونی بود.

اولین محصول تایید شده توسط این انجمن در سال 1992 توسط شرکت زیمنس تولید شد که یک کوپلر با استاندارد EIBA بود.

همچنین بخوانید: خانه هوشمند بی سیم چیست؟

در سال 1993 نرم‌افزار ETS به عنوان نرم‌افزار برنامه‌ریزی این سیستم‌ها معرفی شد. و بین سالهای 1992 تا 1997 مراکز آموزشی مختلفی برای آموزش این سیستم به فعالان حوزه برق تاسیس گردید.

در گذشت این سال‌ها شرکت های معتبر هوشمند سازی ساختمان زیادی به این انجمن پیوستند و در حال حاضر می‌توان گفت بزرگترین اتحادیه سیستم‌های هوشمند متعلق به استاندارد KNX است.

خانه‌های هوشمند امروزی بیشتر در مورد امنیت و زندگی سبزتر هستند. خانه های هوشمند ما پایدار هستند و به آنها اطمینان می‌دهند که خانه‌های ما انرژی لازم را مصرف نمی‌کنند. آنها همچنین به ما کمک می‌کنند تا افراد متجاوز (اعم از اینکه در خانه هستیم یا نیستیم) به ما هشدار دهیم.

روند فعلی اتوماسیون خانگی شامل کنترل از راه دور تلفن همراه، چراغ‌های خودکار، تنظیم خودکار ترموستات‌های هوشمند، برنامه‌ریزی وسایل خانگی، اعلان‌های متنی از طریق تلفن همراه / ایمیل و نظارت تصویری از راه دور است.

از منظر فنی، اتوماسیون خانگی از پنج بلوک ساختمانی تشکیل شده است:

• دستگاه‌های تحت کنترل (DUC)
• حسگرها و محرک‌ها
• شبکه کنترل
• کنترل‌کننده
• دستگاه‌های کنترل از راه دور

دستگاه‌های تحت کنترل همه اجزایی مانند لوازم خانگی یا لوازم الکترونیکی مصرفی هستند که به سیستم اتوماسیون خانگی متصل و کنترل می‌شوند.

حسگرها چشم و گوش شبکه خانگی هستند. سنسورهایی برای طیف گسترده‌ای از برنامه‌ها مانند اندازه‌گیری دما، رطوبت، نور، مایع و گاز و تشخیص حرکت یا سر و صدا وجود دارد. محرک‌ها دست شبکه خانگی هستند. آنها وسیله‌ای برای چگونگی انجام واقعی شبکه هوشمند در دنیای واقعی هستند. بسته به نوع تعامل مورد نیاز، محرک‌های مکانیکی مانند پمپ‌ها و موتورهای الکتریکی یا محرک‌های الکترونیکی مانند سوئیچ‌های برقی و دیمرها وجود دارد.

شبکه کنترل اتصال بین دستگاه های تحت کنترل، سنسورها و محرک‌ها از یک سو و کنترل‌کننده به همراه دستگاه‌های کنترل از راه دور را از طرف دیگر فراهم می‌کند. امروزه سه گزینه اصلی فناوری برای شبکه های کنترل اتوماسیون خانه و ساختمان وجود دارد:

• Powerline ارتباطات
• انتقال بی سیم

به طور کلی، شبکه‌های کنترل مبتنی بر ارتباطات خط برق و انتقال بی‌سیم در اتوماسیون منازل مسکونی به دلیل پایین آمدن قیمت قطعات و هزینه نصب، مسلط هستند. از طرف دیگر، شبکه‌های کنترل خط سیم در بخش مسکونی برتر و در برنامه‌های کنترل ساختمان صنعتی یافت می‌شوند.

آموزش هوشمند سازی ساختمان

کنترل‌کننده سیستم رایانه‌ای است که به عنوان مغز سیستم اتوماسیون ساختمان عمل می‌کند. این اطلاعات از طریق سنسورها جمع‌آوری می‌شود و دستورات را از طریق دستگاه‌های کنترل از راه دور دریافت می‌کند. این عمل براساس دستورات یا مجموعه‌ای از قوانین از پیش‌تعیین‌شده با استفاده از محرک‌ها یا ابزارهای ارتباطی مانند بلندگوی بلند، ایمیل یا تلفن انجام می‌شود.

یکی از دلایل اصلی استقبال بیشتر از سیستم‌های اتوماسیون خانگی در بخش مسکونی این است که، با حضور همه جانبه تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها، نیاز به دستگاه‌های کنترل اتوماسیون اختصاصی از بین رفته است. طی چند سال، به معنای واقعی کلمه، تمام سیستم‌های اتوماسیون خانگی موجود در بازار، برنامه‌های کنترل مبتنی بر تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها را معرفی کرده‌اند. علاوه بر این، پیشرفت در تشخیص صدا سرانجام کنترل مبتنی بر صدا را در خانه‌های هوشمند نیز به ارمغان آورده است.

بیشتر بخوانید: خانه هوشمند BMS چیست؟

دستگاه‌های کنترل از راه دور با اتصال به برنامه اتوماسیون خانگی در کنترل‌کننده خانه عمل می‌کنند. آنها این کار را با اتصال به کنترل از طریق خود شبکه کنترل یا از طریق رابط دیگری که کنترل‌کننده فراهم می‌کند، مانند WLAN، اینترنت یا شبکه تلفن، انجام می‌دهند. بنابراین، استفاده از تلفن‌های هوشمند به عنوان یک ریموت خانگی قابلیت کنترل ساختمان هوشمند از راه دور از طریق اینترنت یا شبکه تلفن همراه را به ویژگی‌ای تبدیل می‌کند که به صورت پیش‌فرض در دسترس است.

سوالات متداول